საქართველო

      2010 წლის ზაფხული. სალომე, რომელთანაც უკვე რამდენიმე კვირაა, რაც განუყრელად ვარ, უეცრად მთავაზობს, რომ თავის სამშობლოში გავყვე. უყოყმანოდ ვთანხმდები. საერთოდ არ ვემზადები: არანაირი ტურისტული გზამკვლევი, არც ონლაინ რამის მოძიება, არც წინასწარ რამის წაკითხვა. წარმოდგენაც არ მაქვს, სად დავდგამ ფეხს, სრულიად ბრმად მივდივარ.